Home

Mijn laatste bericht op mijn weblog. Vele zullen het niet meer lezen, maar het is voor mij en mijn familie een goede en belangrijke manier om deze reis af te sluiten.

De thuiskomst was behoorlijk beladen doordat vele vrienden en familie dachten dat wij in het vliegtuig zaten dat neergestort was boven Libie. Dit omdat we allebei op dezelfde tijd waren vertrokken, allebei uit Zuid-Afrika kwamen en allebei naar Dusseldorf vlogen. Heel veel paniek, maar uiteindelijk was het nog fijner om met twee benen op de grond te staan.

Ik ben nu bijna een week thuis en het hele MoP avontuur is nog niet helemaal bezonken. Mijn gedachte zijn tijdens mijn vakantie met mijn broer niet echt bij MoP geweest, maar nu begint het toch steeds vaker terug te komen.

Hoi lieve mensen,

al even geen weblog meer geweest, maar het is ook lastig, omdat we in veel verschillende hostels hebben gezeten. zaterdag om 6 uur was remy op het vliegveld in durban en stond ik met flinke rollende tranen op hem te wachten. eindelijk was die daar....helemaal fijn.
we zijn onze auto gaan halen en ik ben meteen de snelweg opgegaan en dat ging  heel goed, aangezien we links moeten rijden en het stuur rechts zit. toen we bij mop waren kreeg remy telefoon omdat mijn creditcard nog bij de automaatschappij lag. lekker slim dus maar meteen terug gereden, haha.
remy heeft even een kijkje kunnen nemen op het terrein en kennis gemaakt met miijn huisje, hij heeft mteen een optreden gekregen van de dames, dansen  en zingen, :) . sorry voor de spelfouten maar het toetsenbord is echt heel verrot.

we gaan ook niet alles vertellen wat we hebben gedaan want dat is te veel.

De week is weer voorbij gevlogen nu ik weer in het normale ritme zit. De taken zijn weer hetzelfde en ik ben nog druk geweest met het updaten van de mappen en wat andere dingen. Het is best raar dat je zo snel gewend bent aan een ritme. Ik ben hier in principe nog niet zo lang, maar toch voelt het wel weer als vertrouwd.

 
Wat is er weer een hoop gebeurd de laatste dagen. Ik moet steeds weer even denken vanaf waar ik heb geschreven, want ik leef hier echt zonder agenda. Dat is heel fijn hoor, maar ook heel verwarrend. Soms word ik wakker en dan denk ik....wat voor dag is het vandaag?? En ook al ik smsjes krijg vanuit Nederland over data waarop we iets gaan doen, dan zeg ik: “ Ja ik kan denk ik wel”. Waarschijnlijk kan ik ook wel, maar heb mijn agenda ook lekker in Nederland laten liggen dus daar hoef ik me nu nog niet druk over te maken.

Zo, er zit al weer 1 week vakantie op. Ik moet eerlijk bekennen dat ik er soms wel een beetje tegenop zag om de kinderen al die tijd bezig te houden, maar de tijd is toch best heel snel gegaan. Maandag begon de vakantie en we hadden besloten om alle kinderen een keer mee te nemen naar het strand of naar het zwembad. Aangezien het ongeveer 55 kinderen zijn en we maar met 5 vrijwillgers zijn, gaat dat natuurlijk niet zomaar. Elke keer als we iets met de kinderen willen doen moeten we sowieso toestemming vragen aan Wilma, Byron of Gavin. Ik had niet zo’n zin om elke keer te vragen of we weg mochten dus ik heb voor de twee weken vakantie een schema gemaakt met welke dag we welke kinderen mee willen nemen. Dat heb ik in één keer goed laten keuren, zodat we niet elke keer op zoek moeten naar iemand die ons toestemming kan geven. Want normaal zie je altijd iedereen lopen maar wanneer je iemand nodig hebt, lijkt het wel alsof ze er nooit zijn.

 
Hoi allemaal, hier ben ik weer. Sorry dat jullie weer even op een weblog hebben moeten wachten, maar het internet was op. Dat is soms aan het einde van de maand. Dan is er te veel geinternet en dan is het gewoon op.


Hier is het allemaal nog helemaal goed. We hebben inmiddels afscheid genomen van 3 vrijwilligers. Trisha en Tove zijn 2 vrijwillgers die hier al een maand extra zijn en die gaan deze week ook nog naar huis. Dan krijgen we donderdag een gezin op bezoek voor de maand april. Ik ben heel benieuwd hoe dat gaat zijn. Ze komen wel in een leuke periode, want de kinderen hebben hier 2 volle weken vakantie en dat is voor hun kinderen wel weer heel erg leuk. Dus nog even afwachten.

Allereerst weer ontzettend bedankt voor jullie reacties, echt helemaal super!!

 
De afgelopen dagen heb ik weer veel meegemaakt. Ik ga alleen maar vertellen over vrijdag, zaterdag en zondag, want de rest ben ik al een beetje vergeten en anders word het veel te veel en veel te saai voor jullie.

Zo, er is al een week voorbij!! Het is best wel snel gegaan en toch heb ik het gevoel alsof ik hier al lang ben. Het is niet te vergelijken met een werkweek zoals ik die thuis had. Maar dat was ook de bedoeling dus dat is prima.

Hoi lieverds

Even snel een klein berichtje van mij na het doen van de boodschappenn. We worden op maandag en donderdag met een busje naar een soort van winkelcentrum gebracht om boodschappen te doen. Net lekker meloen gekocht...heerlijk!!! En natuurlijk nog wat andere dingen. Je moet wel creatief zijn om op twee pitten te koken voor 4 personen maar dat gaat helemaal goed.

Gisteren ben ik met alle vrijwilligers naar een vriendschappelijk wedstrijd van Zuid-Afrika tegen Namibie geweest in het nieuwe Durban stadion. Dat was wel echt te gek, de wedstrijd was neit echt van hoog niveau, maar de sfeer....die was natuurlijk super goed. En dit was nog maar een oefenwedstrijd...dolle Afrikanen met verschrikkelijke toeters maar geweldige danspasjes. Dat was dus een geslaagde avond. Wel pas om 1 uur thuis...het was nogal lastig om tussen al die mensen door te komen, en we konden de bus niet zo goed vinden, haha...

Hier ben ik dan!! Wat leuk om te zien dat er al zo veel mensen aan me denken.
Ik heb een goede vlucht gehad...beetje vertraging maar dat was niet zo erg. Eenmaal aangekomen werden we opgehaald en naar Mother of Peace gebracht. Onderweg even een mooie zonsondergang meegemaakt.
Het ziet er hier allemaal heel goed en netjes uit...
Gisteren zat de dag er al snel op omdat we pas om 19.00 uur hier waren. Dus even gegeten, gedouched en toen naar bed. Vandaag heel de dag een beetje kennis gemaakt en trainingen en voorlichting gehad.
Ook heb ik vandaag te horen gekregen welk huisje ik heb toegewezen gekregen. De namen zijn ontzettend moeilijk te onthouden en de uitspraak lukt ook voor geen meter. De kinderen zijn ook nog vrij verlegen en het is lastig om met ze te communiceren.

Hoi allemaal,

Mijn eerste berichtje op mijn weblog. Nog 5 weken en dan vertrek ik voor 11 weken naar Zuid-Afrika....SPANNEND!!!

Ik vertrek op 28 februari en kom 12 mei weer terug....ben benieuwd hoe ik het ga ervaren om zo lang van huis weg te zijn, maar dat zal vast helemaal goedkomen.
Ik heb er in ieder geval heeeel veeeel zin in....
 
Kus van Milou